Bevroren Tranen

Gezongen verhalen, als kleine monumentjes

Het zou een optreden op een bevrijdingsfestival worden, het werd met het inhoudelijke lied “De treinen hebben kleur” dat singer songwriter Maarten Peters schreef in 1999, een zeer indringende bijdrage aan de 4 mei herdenking op kamp Westerbork. Maarten Peters ( songwriter voor o.a Liesbeth List, Margriet Eshuijs en Rob de Nijs ) schrijft en zingt sindsdien elk jaar een nieuw lied op Westerbork. “Noodzaakliedjes”, als kleine monumentjes. Hij heeft zijn liederen verzameld onder de titel “Bevroren tranen“.
In de komende tijd zal er veel worden stil gestaan bij het feit dat het zeventig jaar geleden is dat er een eind kwam aan een donkere periode in onze geschiedenis.
Deze liederen zijn speciaal geschreven om hier bij stil te staan, terug te kijken maar ook zeker vooruit.
Het project “Bevroren tranen” is ontwikkeld zodat Maarten Peters de komende tijd op lokale herdenkingen, op historische momenten en bijzondere plaatsen de liederen kan zingen.
Dat kan gaan om een muzikale omlijsting tijdens een kleine herdenking of een op maat gemaakt concert.
Margriet Eshuijs verzorgt de organisatie en productie.

Zoals Dirk Mulder, directeur van het Herinneringscentrum Kamp Westerbork het zo mooi omschrijft:
“De poëtische teksten zijn nooit moraliserend maar stemmen tot nadenken.
Hij slaat met zijn teksten een arm om de overlevenden en nabestaanden van vervolging en verzet.
Ze geven vorm aan de verwerking van het verleden, ze zijn een handreiking om gevoelens en gedachten een weg te geven. Maar evenzeer hebben zij een actuele zeggingskracht en daardoor zijn ze ook aansprekend voor jongeren.
Hij maakt met zijn liedjes duidelijk dat oorlog en vervolging niet in 1945 zijn geëindigd”.
Met het uitbrengen van de cd “Bevroren tranen” deel 1 in 2005 gingen de eerste liederen als het ware de wereld in.
Zo inspireerde het lied “Bevroren tranen” Truus Menger Oversteegen, verzetsvrouw en beeldend kunstenaar, tot het maken van een glaskunstwerk dat vorm geeft aan het grote verdriet. Het beeld heeft een permanente plaats gevonden bij het herinneringscentrum.
“Namen”, een compositie voor piano en strijkkwartet dat Maarten schreef voor de afsluiting van het project
“102.000 Namen Lezen” wordt nu elke 5 jaar uitgevoerd en de cd opname is gebruikt in de Amerikaanse film “Steal a pencil for me” en in diverse documentaires.
Het lied “Jaargetijden” werd opgenomen door Liesbeth List en zij gaf het lied onlangs in haar afscheidstournee een prominente plaats.
Er zijn ook andere projecten ontsprongen aan deze liederen cyclus.
Ad van Liempt maakte voor de NOS de documentaire reeks “Leven na de ondergang naar een idee van Maarten en het lied “ Wat zou ik doen” werd het uitgangspunt voor een groot project van VWS dat door Maarten werd ontwikkeld. Wat zou ik doen voorplaatje
Maarten Peters zingt de liederen ook bij kleinere speciale bijeenkomsten of in zijn concert optredens.
Zo zingt hij sinds 2008 elke 2de mei in Duitsland de naam van het kleine meisje “Sylvia Elizabeth” een lied dat hij schreef voor de vrouwen van Ravensbrück en elk jaar wordt er een lied uit de cyclus gezongen in de concerten van Margriet Eshuijs.

Het schrijven van nieuwe liederen ging na 2005 onverminderd door. Liesbeth List heeft 2 van die nieuwe liederen opgenomen en op cd uitgebracht.
De titels zijn “Is het voorbij” en het voor Liesbeth zeer persoonlijke lied “Vergeving of Vergelding”.
De Kast nam het lied “Wat ben ik waard“ op en Margriet Eshuijs zette het lied “Ik wil niet bang zijn” op cd.

Maarten zal in het najaar van 2014 het 2de deel van de cyclus uitbrengen op cd.

“Bevroren tranen” voorziet in een bijzondere invulling rond het herdenken en word aangeboden en toegankelijk gemaakt voor alle lokale Comités 4 en 5 mei, Oranje Verenigingen, gemeenten en andere organisaties.
Dat kan gaan om het zingen van een aantal liederen bij een kleine herdenking maar er is ook de mogelijkheid om de muziekvoorstelling “Bevroren tranen” te koppelen aan een belangrijke dag op een historische locatie.

Voorbeelden hiervan vind U op deze site bij optredens

De muziekvoorstelling “Bevroren tranen”
Naast het zingen van de liederen vertelt Maarten verhalen over zijn ontmoetingen met geweldige mensen en gebeurtenissen uit het verleden en heden die hem inspireerde tot het schrijven van dit bijzondere repertoire dat zowel troost en hoop geeft, voor jong en oud. De voorstelling heeft een vormgegeven decor waarop beeldprojecties te zien zijn en een aantal gefilmde portretten worden vertoond. Er is zelfs een mogelijkheid om beelden van lokale gebeurtenissen in te passen.

Op deze site vind U in de komende tijd alle informatie en de muziek bij elkaar.

De site informeert ook over het uitbrengen van de cd “ Bevroren tranen deel 2 “ en over het boek “Bevroren tranen” met daarin de liedteksten en de bladmuziek voor vocalisten en arrangementen voor koren zodat iedereen de teksten kan voordragen en de liederen kan uitvoeren tijdens herdenkingen.

Margriet Eshuijs doet de coördinatie rond dit project en voor alle informatie kunt U haar

bellen 075-6161307 of een berichtje sturen. margriet@margrieteshuijs.nl

Vragen zonder antwoord

4 Mei, 8 uur ‘s avonds, oorverdovend is het stil
een kind kijkt vragend om zich heen
Ja het weet wat er gebeurd is, maar wat het echt graag horen wil
het waarom, niemand die het weet

Een jong stel, in gedachten, “wat zou ik hebben gedaan
zou de moed mij zijn ontvlucht“
Een oude man staart in de verte, zijn hart gebroken, hier ver vandaan
“waarom kwam ik als enige terug”

Er zijn vragen zonder antwoord, die steeds maar weer worden gesteld
Het is net of met elk feit, je steeds minder begrijpt
De waarheid raakt niet uitverteld
Er zijn vragen zonder antwoord, vragen veel te groot voor een mensen hart

Een dochter met haar moeder, samen delen zij het verdriet
een familie waar zij alleen van heeft gehoord
Een levenlang vol vragen maar een antwoord krijgt ze niet
het verleden drukt zijn afdruk stevig door

Een tengere man, ooit was hij sterk, stond hij op tegen het kwaad
“Was dat wat ik deed genoeg”
Een oude vrouw ze kijkt naar boven, het is alsof ze in zich zelf praat
“Waar was U toen ik om Uw hulp vroeg”

Er zijn vragen zonder antwoord, die steeds maar weer worden gesteld
Hoe meer de kennis rijpt, des te minder je begrijpt
Het onrecht raakt nooit uitverteld
Er zijn vragen zonder antwoord, vragen veel te groot voor een mensen hart

En elk monument, hoe meer je ernaar kijkt...
Hoe minder je begrijpt...
De vraagtekens van de tijd

Er zijn vragen zonder antwoord
Vragen veel te groot voor een mensen hart

4 Mei, 8 uur ‘s avonds, verstild klinkt overal “ Nooit Meer”
een kind... kijkt vragend om zich heen